Οι ετικέτες τροφίμων παρέχουν στον καταναλωτή πολύ σημαντικές πληροφορίες για το προϊόν που κρατά στα χέρια του και προτίθεται να αγοράσει.

Ο νέος κανονισμός 1169/2011/ΕΕ καθιστά υποχρεωτική τη διατροφική επισήμανση, και καθοδηγεί τους κατασκευαστές να παρέχουν πληροφορίες σχετικά με την ενέργεια και 6 θρεπτικά συστατικά: λίπη, κορεσμένα λίπη, υδατάνθρακες, απλά σάκχαρα, πρωτεΐνες και αλάτι -με αυτή τη σειρά κατάταξης, εκφραζόμενες ανά 100 γρ ή 100 ml προϊόντος.

Οι πληροφορίες αυτές θα πρέπει να εμφανίζονται σε ένα διατροφικό πίνακα στο ίδιο οπτικό πεδίο, ενώ μπορεί επιπρόσθετα να εκφράζονται και ανά μερίδα προϊόντος. Επιπλέον θρεπτικά συστατικά (όπως μονοακόρεστα λίπη, πολυακόρεστα λίπη, πολυαλκοόλες, άμυλο, διαιτητικές ίνες, βιταμίνες και ιχνοστοιχεία) μπορούν να συμπεριληφθούν εθελοντικά.

Γι' αυτό όλες οι εμπλεκόμενες εταιρείες θα πρέπει έως το 2014 που αρχίζει η σταδιακή εφαρμογή των διατάξεων του Κανονισμού 1169/2011/ΕΕ να είναι σύμφωνες με τον παραπάνω κανονισμό.

Εκτός όμως από τις νομοθετικές απαιτήσεις,το αυξημένο ενδιαφέρον των καταναλωτών για ένα ισορροπημένο τρόπο διατροφής οδήγησε την ευρωπαϊκή βιομηχανία τροφίμων στην εθελοντική υιοθέτηση ενός ενιαίου συστήματος αναγραφής των διατροφικών πληροφοριών (GDAs) με στόχο να διασφαλιστεί η ομοιομορφία στην γραφική απεικόνιση, να βελτιωθούν οι ετικέτες των τροφίμων και να μπορεί ο καταναλωτής να είναι περισσότερο ενημερωμένος για τις διατροφικές του επιλογές.

Η ΧΗΜΙΚΟΤΕΧΝΙΚΗ στον τομέα αυτό αφού ολοκληρωθεί η ανάλυση της διαθρεπτικής επισήμανσης, σε συνεργασία με τον πελάτη συντάσσει τον πίνακα των διαθρεπτικών στοιχείων και καθοδηγεί τις εταιρείες τροφίμων στη κατασκευή μιας ετικέτας ενός τροφίμου, που να είναι σύμφωνη με τον Κώδικα Τροφίμων Και Ποτών.

Εργαστηριακές Αναλύσεις

  • 1
  • 2